Την εβδομάδα που μας πέρασε είχαμε στάσεις εργασίας των εργαζομένων στα μέσα μαζικής μεταφοράς. Ο λόγος ήταν η απομάκρυνση δύο οδηγών του τραμ, οι οποίοι, όπως ξεκαθάρισε η ΤΡΑΜ ΑΕ, έδειξαν αντιεπαγγελματική συμπεριφορά που σχετίζεται με την ασφάλεια των επιβατών και των μεταφορών.

Τόσο οι συνδικαλιστές στο τραμ όσο και εγώ γνωρίζουμε ακριβώς τις αιτίες της απομάκρυνσης. Ωστόσο, λόγοι προστασίας των προσωπικών δεδομένων δεν μας επιτρέπουν να τις δημοσιεύσουμε. Η απόφαση που πήρε η διοίκηση ήταν πράγματι δυσάρεστη και στην ίδια, αλλά αναγκαία. Διότι σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε να θέτουμε σε κίνδυνο την ασφάλεια των επιβατών.

Σέβομαι απόλυτα το δικαίωμα στην απεργία. Είναι πέρα από κάθε αμφιβολία αποδεκτό να υπερασπίζονται οι συνδικαλιστές τα δικαιώματα των εργαζομένων, να διεκδικούν καλύτερες συνθήκες εργασίας κ.α. Αλίμονο αν δεν το έκαναν. Ωστόσο, είναι άλλο πράγμα η συνδικαλιστική διεκδίκηση και άλλο η ατιμωρησία. Δεν μπορεί να καλύπτουμε έναν εργαζόμενο θέτοντας σε κίνδυνο την ασφάλεια των επιβατών. Τουλάχιστον όσο είμαι εγώ υπουργός Μεταφορών καθεστώς ατιμωρησίας δεν πρόκειται να υπάρχει για κανέναν, είτε είναι διευθύνων σύμβουλος, είτε είναι εργαζόμενος. Δεν μπορεί τη μια μέρα το ένα τρένο να εκτροχιάζεται επειδή ο σταθμάρχης δεν έκανε την δουλειά του, την άλλη να καίγεται ένα λεωφορείο και εγώ απλώς να είμαι ο υπουργός που παρατηρώ αυτά τα προβλήματα και μένω απαθής. Όταν λέμε ότι η ασφάλεια των επιβατών μπαίνει πάνω απ’ όλα πρέπει και να το εννοούμε. Και εγώ τουλάχιστον το εννοώ.