Ας υποθέσουμε ότι κάποιος Βρετανός, Πορτογάλος, Ισπανός, Ολλανδός, παρακολουθούσε τη συζήτηση στη Βουλή την Παρασκευή 16 Μαΐου σε σχέση με τον ΟΤΕ και τις αντιδράσεις του ΠΑΣΟΚ και της Αριστεράς. Ανεξάρτητα από την πολιτική του τοποθέτηση, θα έμενε μάλλον έκπληκτος βλέποντας, πως όσα υποστηρίζουν, τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και η Αριστερα, είναι σε πλήρη αντίθεση με αυτά που συμβαίνουν σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες. Σε πολλές χώρες της Ευρώπης, όπου υπάρχουν μάλιστα και σοσιαλιστικές κυβερνήσεις, όπως στην Ισπανία και την Πορτογαλία, οι παλιοί κρατικοί τηλεπικοινωνιακοί φορείς έχουν πλήρως αποκρατικοποιηθεί, ενώ σε άλλες το μερίδιο του κράτους είναι από μειοψηφικό έως συμβολικό. Την ίδια στιγμή, γενικότερα στον τομέα των τηλεπικοινωνιών, υπάρχουν αγορές, συγχωνεύσεις και ταχύτατες αλλαγές που επιβάλλονται από τη φύση του κλάδου. Αυτός λοιπόν ο Ευρωπαίος πολίτης, που θα παρακολουθούσε τη συζήτηση, για την Αριστερά ίσως κατέληγε στο συμπέρασμα ότι υποστηρίζει απλώς κάποιες πολιτικές που αγγίζουν τα όρια της γραφικότητας. Για το ΠΑΣΟΚ θα έβγαζε το συμπέρασμα ότι πρόκειται για ένα ιδιόμορφο σοσιαλιστικό κόμμα, το οποίο δε διαφέρει, φαινομενικά, από την Αριστερά. Βέβαια, ο άνθρωπος αυτός δε μπορεί να γνωρίζει ότι το ΠΑΣΟΚ αλλάζει θέσεις ανάλογα με το αν είναι στην κυβέρνηση ή στην αντιπολίτευση.

Εν πάση περιπτώσει, η κυβέρνηση στο θέμα του ΟΤΕ έκανε το καθήκον της. Προχωρεί σε μια σημαντική μεταρρύθμιση σύμφωνα με το πρόγραμμά της και σύμφωνα με αυτά που συμβαίνουν σε όλη την Ευρώπη. Ο ΟΤΕ ισχυροποιείται, το ίδιο και η θέση των εργαζομένων στον οργανισμό. Προσελκύονται επενδύσεις στη χώρα και οι καταναλωτές μπορούν να ελπίζουν σε καλύτερες υπηρεσίες. Ο ΟΤΕ από περιφερειακός παίχτης αποκτά ένα πιο διακριτό πρωταγωνιστικό ρόλο. Ανεβαίνει στην Α’ κατηγορία της Ευρώπης.

Σχόλια μπορεί να υπάρξουν, τόσο απ’τη δική μας πλευρά όσο και από την πλευρά της αντιπολίτευσης. Ωστόσο, μετά από λίγο καιρό, αυτό που θα μείνει δε θα είναι τα σχόλια, αλλά αυτή καθ’ αυτή η μεταρρύθμιση για τον ΟΤΕ.