Με τις πολλές και ενδιαφέρουσες συζητήσεις στο μπλογκ παρέλειψα εδώ και αρκετές ημέρες να αναφερθώ στις πολιτικές δραστηριότητες και ομιλίες που μπορούν να είναι αφορμή για περαιτέρω συζήτηση και σε άλλα πεδία. Άλλωστε για πολιτικό ημερολόγιο πρόκειται και πρέπει να το ενημερώνουμε. Τις τελευταίες λοιπόν ημέρες συνέβησαν τα εξής:

Με αφορμή τις δηλώσεις μου για την Αμαλία, την πρωτοβουλία που πήρα να φέρω το ζήτημα στη Βουλή και τις θέσεις μου για το ΕΣΥ, που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μου και στις οποίες παρέπεμψα ήρθαν πολλά σχόλια που κινούνται γύρω από δύο –τρία μεγάλα θέματα:

Και πάλι για την Αμαλία

Με ενημέρωσαν ότι τελικά έγιναν δεκτά ως αναφορά τα εκτυπωμένα κείμενα του blog της Αμαλίας που κατέθεσα χθες.

Το γεγονός αυτό θεωρώ πως είναι μία πρώτη μικρή νίκη των φίλων της Αμαλίας.

Δυστυχώς οι υπηρεσίες της Βουλής αρνήθηκαν να παραλάβουν ως αναφορά την εκτύπωση του blog της Αμαλίας που υπέβαλα, με τον ισχυρισμό ότι εμπεριέχει υβριστικές φράσεις!
Ζήτησα να επιληφθεί η Πρόεδρος της Βουλής που μαθαίνω ότι βρίσκεται στο εξωτερικό ή έστω ο Α΄ Αντιπρόεδρος που την αναπληρώνει. Κατόπιν αυτού έφερα ήδη το ζήτημα στη Βουλή με τη μορφή ερώτησης προς τους αρμόδιους Υπουργούς.

Όλο το blog της Αμαλίας το κατέθεσα στη Βουλή ως αναφορά και άρα ως αντικείμενο κοινοβουλευτικού ελέγχου προς τους Υπουργούς Υγείας, Απασχόλησης και Δικαιοσύνης.

Πριν από αρκετές εβδομάδες ένα μήνυμα εδώ μου υπεδείκνυε να δω fakellaki.blogspot.com και έτσι γνώρισα την περιπέτεια της Αμαλίας. Σχεδόν ταυτόχρονα υπήρξε το μεγάλο ενδιαφέρον των μέσων ενημέρωσης. Και πράγματι καμία έκθεση ειδικών, κανένα πολιτικό κείμενο για την κατάσταση του συστήματος υγείας δεν μπορεί να συγκριθεί με όσα έγραψε και κυρίως με όσα βίωσε η Αμαλία.

Στην Ελευθεροτυπία του Σαββάτου δημοσιεύτηκε ένα σχόλιο μου για τα μπλογκ το οποίο θεωρώ σωστό να επαναλάβω εδώ.

Τρεις ομιλίες σε πανεπιστημιακούς χώρους, σε εκδηλώσεις οργανωμένες από την ΠΑΣΠ είχα την ευκαιρία να κάνω την προηγούμενη εβδομάδα ενόψει των σημερινών (9.5.2007) φοιτητικών εκλογών. Μίλησα στο Ρέθυμνο, στο Ηράκλειο και στη Θεσσαλονίκη και συζήτησα με φοιτητές όλων των αντιλήψεων που εκφράζουν την αγωνία τους για την κατάσταση στο πανεπιστήμιο, για το εργασιακό και προσωπικό τους μέλλον, αλλά και για την κατάσταση της χώρας που ταλανίζεται μέσα σε ένα κλίμα απαισιοδοξίας και καθολικής αμφισβήτησης.

Αυτό ήταν το θέμα της δημόσιας συζήτησης που διοργανώθηκε με πρωτοβουλία μου το περασμένο Σάββατο 28 Απριλίου 2007 στην Αποθήκη 1 του Λιμανιού της Θεσσαλονίκης με τη συμμετοχή μεγάλου αριθμού εκπροσώπων διαφόρων φορέων της πόλης και κυρίως πολιτών που θεωρούν το ζήτημα αυτό κρίσιμο για το ίδιο το μοντέλο και τις προοπτικές ανάπτυξης της Θεσσαλονίκης.
Εδώ βρίσκονται τα απομαγνητοφωνημένα πρακτικά της συζήτησης αυτής που μπορεί να συνεχιστεί και από εδώ, εφόσον υπάρχει ενδιαφέρον.