Ξεκινάμε μια καινούρια χρονιά. Μια χρονιά που υπόσχεται πολλά και δίνει ευκαιρίες για ακόμα περισσότερα. Ας ευχηθώ, λοιπόν, και εγώ το 2008 να είναι δημιουργικό. Να δουλέψουμε όλοι με όρεξη και δύναμη για να πετύχουμε περισσότερα. Δύναμη, λοιπόν, και εργατικότητα είναι οι ευχές μου και για το Υπουργείο Μεταφορών και Επικοινωνιών. Για να πετύχουμε συγκεκριμένους στόχους για τη χώρα και να κάνουμε τη ζωή των πολιτών λίγο καλύτερη.

Πολλοί συζητούν και απορούν με το προφανές παράδοξο: Όλοι (ή σχεδόν όλοι) αναγνωρίζουν ότι ο δημόσιος τομέας έχει χαμηλή απόδοση, είναι διεφθαρμένος, συμπεριφέρεται ως νταβατζής επί των πάσης φύσεως δραστηριοτήτων των πολιτών, είναι κομματικοποιημένος, συντηρεί άγνωστο αριθμό αργομίσθων, κοστίζει εξωφρενικά πολύ και, για να τραφεί, νομοτελειακά είναι αναγκασμένος να επιβάλλει νέους φόρους, τέλη, να πάρει δάνεια που για την εξυπηρέτηση τους που μελλοντικά θα απ

Απίθανο κι όμως πραγματικό!

Αντιγράφω από το apomesa:
(σημ. του φιλελεύθερου: δεν έχω χρόνο να επιβεβαιώσω τις ημερομηνίες. Αν θέλετε, σχολιάστε σχετικά. Πάντως το γενικό νόημα ακόμη και αν υπάρχουν ανακρίβειες, παραμένει…)
ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΚΑΙ ΑΝΑΤΡΙΧΙΑΣΤΙΚΟ ΜΑΖΙ …Διαβάζοντας κάποιος τις 10 πολύ συγκεκριμένες ειδήσεις γενικότερου πολιτικού περιεχομένου που παρουσιάζονται παρακάτω και διαθέτοντας σχετικά επαρκείς γνώσεις της ελληνικής πολιτικής ιστορίας, αναρωτιέται εάν αυτές [...]

Μου ζήτησαν πριν από λίγες μέρες από την Athens Voice ένα άρθρο για ένα αφιέρωμα της εφημερίδας σε σχέση με την πολιτική κρίση στην Ελλάδα. Μεγάλη κουβέντα βέβαια γίνεται για το θέμα εδώ και χρόνια. Κι όχι μόνο στην Ελλάδα. Η εντύπωσή μου είναι πως στην Ελλάδα η συζήτηση έχει επικεντρωθεί σε τρία ζητήματα: αναποτελεσματικότητα, ανεκπλήρωτες προεκλογικές υποσχέσεις και αδιαφάνεια Θα ήταν λάθος να ισχυριστούμε με ισοπεδωτική λογική ότι δεν υπήρξαν ή δεν υπάρχουν πρωτοβουλίες για να καλυτερέψουν τα πράγματα.