Το 2007 ήταν μια χρονιά δύσκολη για την χώρα και για τους πολίτες της. Γνώρισε υποχωρήσεις σε πολλούς τομείς. Ειδικότερα οι πολίτες με μεσαία και χαμηλά εισοδήματα είδαν να περιορίζεται ακόμη περισσότερο η αγοραστικής τους δύναμης εξαιτίας της κυβερνητικής πολιτικής και της ακρίβειας.

Οι εξελίξεις στην Ολυμπιακή αναγκαστικά κάλυψαν το τελευταίο διάστημα σημαντικές πρωτοβουλίες του Υπουργείου Μεταφορών για τους πολίτες. Θα ήθελα, λοιπόν, με αφορμή και τις μέρες των γιορτών που μας κάνουν όλους πιο ευαίσθητους, να αναφερθώ στα μέτρα που ανακοινώσαμε για τα άτομα με αναπηρία. Για τους συμπολίτες μας αυτούς που αποτελούν το 1/10 του πληθυσμού και που τις περισσότερες φορές προσπερνούμε χωρίς να αναλογιστούμε πώς μπορούμε να κάνουμε τη ζωή τους πιο εύκολη, πιο φυσιολογική.

Του Χρύσανθου Λαζαρίδη από τον Ελεύθερο Τύπο:
Σύμβολο αναπτυξιακής χρεοκοπίας
Η Ολυμπιακή υπήρξε η ασφαλέστερη εταιρία στον κόσμο, τουλάχιστον στις διεθνείς πτήσεις! Κι αυτό οφειλόταν στο ανθρώπινο δυναμικό της. Κυρίως στους πιλότους της και στο τεχνικό προσωπικό. Αυτοί ήταν το ανεκτίμητο στοιχείο του «ενεργητικού» της, το οποίο δυστυχώς απαξιώσαμε πλήρως.
Ποιοι ευθύνονται γι’ αυτή την απίστευτη απαξίωση;
- Πρώτον, [...]

Επιτρέψτε μου να κάνω δυο - τρεις παρατηρήσεις :

1. Έχουν αυξηθεί πολύ τα σχόλια και αυτό κάνει αρκετά δύσκολο το να δίνω χωριστές απαντήσεις σε όλους. Από όσους δεν δίνω ξεχωριστή απάντηση, ζητώ προκαταβολικά συγγνώμη. Αυτό δεν σημαίνει ότι δε διάβασα ή δεν πρόσεξα τις παρατηρήσεις τους που τις ενσωματώνω στα γενικά μου σχόλια και σίγουρα στον προβληματισμό μου.

Η ομιλία μου κατά τη συζήτηση για τον προϋπολογισμό του 2008 στη Βουλή βρίσκεται εδώ για όποιον ενδιαφέρεται. Παρατηρήσεις και σχόλια ευπρόσδεκτα...

Το Υπουργείο Εσωτερικών Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης έδωσε δυστυχώς την εξής τυπική και γραφειοκρατική απάντηση στην ερώτηση που κατέθεσα στη Βουλή για το νομικό καθεστώς των παιδιών που γεννήθηκαν στην Ελλάδα από αλλοδαπούς γονείς.
Επισυνάπτεται η απάντηση

ΘΕΜΑ: Απάντηση στην αριθμ. 2360/23-11-2007 Ερώτηση

Η μόνη λογική εξήγηση που βρίσκω είναι ότι είναι η μόνη στην Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΝΔ που δεν έχει αυθαίρετο, ή ανασφάλιστους υπαλλήλους ή κάποιαν άλλης μορφής παράβαση ή παρανομία να της προσαφθεί…

Πολλοί συζητούν και απορούν με το προφανές παράδοξο: Όλοι (ή σχεδόν όλοι) αναγνωρίζουν ότι ο δημόσιος τομέας έχει χαμηλή απόδοση, είναι διεφθαρμένος, συμπεριφέρεται ως νταβατζής επί των πάσης φύσεως δραστηριοτήτων των πολιτών, είναι κομματικοποιημένος, συντηρεί άγνωστο αριθμό αργομίσθων, κοστίζει εξωφρενικά πολύ και, για να τραφεί, νομοτελειακά είναι αναγκασμένος να επιβάλλει νέους φόρους, τέλη, να πάρει δάνεια που για την εξυπηρέτηση τους που μελλοντικά θα απ

Βάζω στο δημόσιο διάλογο και ένα θέμα που ανακινώ στο σχετικό αφιέρωμα της ελληνικής έκδοσης του Economist: «Οι αναδυόμενες μητροπόλεις του χρήματος» (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, Νοέμβριος 2007).

Προχθές με επισκέφθηκαν στο γραφείο μου ο Μανώλης, ο Νίκος και ο Μιχάλης, τρία νεαρά παιδιά που γεννήθηκαν από νιγηριανούς γονείς οι οποίοι βρέθηκαν εδώ και χρόνια στην Ελλάδα για σπουδές.